Στρώνουν χαλί;

Με όλες τις «διαψεύσεις» και «εξηγήσεις» που δίνονται από το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης αναφορικά με το ύψος του (επίσημου και «κρυφού») δανεισμού, τη διαμόρφωση μέχρι το τέλος του έτους του χρέους, αλλά και το ολοένα... «ανεπαισθήτως» αυξανόμενο έλλειμμα, ως ποσοστό του ΑΕΠ (μέχρι και 8% δεν αποκλείει να φτάσει τον Δεκέμβρη ο κ. Παπαθανασίου, ίσως και πάνω από 10% εκτιμούν άλλοι...), αυτό που καταλαβαίνει σε γενικές γραμμές ο ψηφοφόρος της επόμενης Κυριακής είναι πως τα πράγματα είναι χειρότερα από όσο άσχημα τα περιέγραψε και τα περιγράφει ο κ. Καραμανλής.

Το... περίεργο είναι πως όταν η αντιπολίτευση περιέγραφε πριν από μήνες κάπως έτσι (αλλά... καλύτερα από ό,τι το κάνει τώρα η κυβέρνηση!) τα πράγματα, είδε στην προεκλογική εκστρατεία για τις ευρωεκλογές να λοιδορείται ως «πράσινα παπαγαλάκια»! Ολοι θυμούνται την όχι και τόσο πειστική και εύστοχη διαφημιστική εκείνη εκστρατεία της Ν.Δ. και δεν μπορεί παρά να απορούν πώς εκείνα που καταγγέλλονταν ως «ψεύδη» που διέδιδαν τα «πράσινα παπαγαλάκια», μετατρέπονται τώρα σε λόγο δικαιολόγησης της απόφασης του πρωθυπουργού να πάμε σε πρόωρες εκλογές. Από τον... γαλάζιο πρωθυπουργό...

Είναι δυνατόν μέσα σε τρεις μήνες η κατάσταση να άλλαξε τόσο δραματικά – για να μην πούμε πώς μπορεί να άλλαξε σε λιγότερο από ένα εξάμηνο απ’ όταν ο υπουργός Οικονομίας «προέβλεπε» το έλλειμμα να φθάσει «το πολύ» το 3,5% του ΑΕΠ; Από τότε που εκτινάσσοντας τον φετινό δανεισμό από το αρχικώς προϋπολογισθέν κοντά στα 40 δισ., πάνω από τα 50 και αργότερα τα 55 («για να ’χουμε ένα μαξιλάρι ασφαλείας...»), πώς στην ευχή μέχρι να πεις κύμινο φθάσαμε κοντά στα 60 δισ.; Και αυτά δεν τα λένε τίποτε «πράσινα παπαγαλάκια», τα λένε και τα παραδέχονται (με διάφορες «ερμηνείες») οι ίδιοι και αποδεικνύονται από τα επίσημα στοιχεία...

Φαίνεται πως... κάτι περισσότερο από εμάς ήξερε ο Γιώργος Παπανδρέου όταν δημόσια, στη διάρκεια του ντιμπέιτ, ρωτούσε τον πρωθυπουργό αν λέει την αλήθεια και αν τα οικονομικά στοιχεία που παρουσιάζει είναι πραγματικά, προκαλώντας την «ιερή» αγανάκτηση του Καραμανλή, πως δεν επιτρέπεται να λέγονται τέτοια πράγματα. Κάτι ήξερε – και ξέρει. Γι’ αυτό και επιμένει πως ακόμη και αν τα στοιχεία για την οικονομία δεν τα βρει (αν αναλάβει την εξουσία) όπως του τα παρουσιάζει η κυβέρνηση (δηλαδή: χειρότερα), πάλι δεν πρόκειται να αλλάξει τον σχεδιασμό της πολιτικής που θα ακολουθήσει με στόχο την αναθέρμανση της αγοράς και της οικονομίας.

Από τη σκοπιά του πολιτικού (αλλά και προεκλογικού) χειρισμού της κατάστασης στην οποία βρίσκεται η οικονομία και διαμορφώνονται οι προοπτικές της, έχει αναμφισβήτητο ενδιαφέρον ο τρόπος με τον οποίο τοποθετείται το κυβερνών κόμμα. Τόσο από την... αφετηρία της προεκλογικής εκστρατείας (και την εμφάνιση του Καραμανλή στη Θεσσαλονίκη, που περιέγραψε με μελανά χρώματα τα δημοσιονομικά –και όχι μόνο– ζητώντας προς τούτο ανανέωση της εντολής του για να λάβει... σκληρά και ακόμη σκληρότερα μέτρα) όσο και στη συνέχεια της κούρσας προς τις κάλπες, όπου τόσο ο ίδιος ο πρωθυπουργός όσο και τα στελέχη της παράταξής του βγαίνουν καθημερινά και φόρα παρτίδα... διαψεύδοντας τις όποιες και όπως «αισιόδοξες» νότες αφήνει προεκλογικά ο Παπανδρέου.

Και δεν φθάνει που όλο και επανέρχονται στο ερώτημα «πού θα βρει τα λεφτά;» (τώρα μάλιστα που αποδεικνύεται πως το... «μαξιλάρι ασφαλείας» δεν υπάρχει!), αλλά και με δηλώσεις των αρμοδίων του οικονομικού επιτελείου δεν αποκλείουν (τουλάχιστον...) το αμέσως προσεχές διάστημα, στην πραγματικότητα την επαύριο των εκλογών, το έλλειμμα να έχει ξεπεράσει κατά πολύ και τις πιο απαισιόδοξες (δικές τους...) προβλέψεις, το χρέος να ’χει αυξηθεί κατά περίπου 50% (και βλέπουμε...) και οι προβλέψεις ανάπτυξης σε μόνιμη θέση... υπό το μηδέν!

Θα ’λεγε κανείς πως προεκλογικά η Ν.Δ. διά των προεκλογικών θέσεών της κάνει... ό,τι της περνάει από το χέρι για να «διευκολύνει» τον πιθανό αυριανό πρωθυπουργό Παπανδρέου στο να καταφύγει στο πασίγνωστό μας «παραλάβαμε καμένη γη» και μάλιστα να το πράξει με την ασφάλεια πως αυτό δεν το λέει ο ίδιος, το... ομολογούσε η απερχόμενη κυβέρνηση από την προεκλογική ακόμη περίοδο! Λες και θέλει να του στρώσει το χαλί, για να... υπαναχωρήσει από τις προεκλογικές σχετικά αισιόδοξες προοπτικές που ήθελε να δημιουργήσει! Περίεργα πράγματα.

Αυτά τα μπρος - πίσω και οι αλληλοαναιρούμενες προεκλογικές «θέσεις» της Ν.Δ., σε συνδυασμό με τα νέα δημοσιονομικά στοιχεία που έρχονται στο φως (και τα οποία δεν είναι δυνατόν να μη γνώριζε η κυβέρνηση...), δύσκολο να κατανοήσει κανείς πώς είναι δυνατόν να εντάσσονται σε μια «μελετημένη» και «σχεδιασμένη» προεκλογική εκστρατεία – και μάλιστα από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση είχε την πρωτοβουλία προσφυγής σε πρόωρες εκλογές. Μέσα στο χάος και την αναμπουμπούλα...

• Tου Θανου Oικονομοπουλου, Η Καθημερινή, 30/09/2009

Ευπρόσδεκτο... μένος

Στις εκλογές των τελευταίων ετών στην Ελλάδα, ανεξάρτητα από το αν μας απασχολεί η πορεία προς την ΟΝΕ ή η καταπολέμηση της διαφθοράς (αυτό το μάλλον ευτελές κριτήριο του ποιος είναι λιγότερο κλέφτης, χωρίς καν να βαρύνει στο ισοζύγιο η ικανότητα καθενός), κοινός τόπος του πολιτικού λόγου μοιάζει να είναι πως υπάρχει πάντα μία ενδεδειγμένη λύση. «Το καλό του τόπου», που λέμε, παρουσιάζεται ως αδιαμφισβήτητο και μονοσήμαντο για όλους. Ακόμη και η κυρία Παπαρήγα που ονομάζει αντίπαλο το κεφάλαιο, κατά τα λοιπά προεξοφλεί ότι θα ήταν καλό για όλους τους «εργάτες» να καθίσταται το προϊόν του κόπου τους «κοινωνική περιουσία», είτε σκοτώνονται στη δουλειά είτε διαπρέπουν στο αραλίκι.

Η αντίληψη αυτή, εύκολη και εύηχη, συσκοτίζει την ουσία της πολιτικής. Γιατί, βέβαια, κοινό καλό δεν υπάρχει- ή πάντως δεν υπάρχει σε πλήθος θεμάτων. Η πολιτική δεν είναι μόνο αναζήτηση σύγκλισης στα πολλά ζητήματα όπου μπορεί να διαμορφωθεί ομοφωνία (ή περίπου), αλλά κυρίως η αντιπροσώπευση της σύγκρουσης στα πολύ περισσότερα όπου υπάρχει διάσταση συμφερόντων, αρχών και προτεραιοτήτων.

Σε ένα από τα διαφημιστικά σποτ της η ΝΔ εμφανίζει, λόγου χάριν, ως απειλή για τον πολίτη τη σχεδιαζόμενη επαναφορά του φόρου κληρονομιάς από το ΠαΣοΚ.

Το κάνει αυτό ελπίζοντας- πολύ εύστοχα- να εξάψει τα «μικροαστικά» αντανακλαστικά όσων, ελπίζοντας σε μια μικρή ελάφρυνση για την οικογένειά τους, δεν συνειδητοποιούν ότι οι προεστοί ωφελούνται δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ- και ότι το όφελος εκείνων θα αναπληρωθεί με άλλους φόρους ή με περικοπές παροχών εις βάρος των ασθενεστέρων.

Η απάντηση σε αυτό- και σε πολλά άλλα- δεν μπορεί να διατυπωθεί με αναφορές στο κοινό καλό, αλλά μόνο με παραπομπές στα αντίρροπα συμφέροντα και στις αντίθετες αξίες στην κοινωνία. Ο αντίλογος στην κατάργηση του φόρου κληρονομιάς δεν επιδέχεται στρογγυλέματα, αλλά μόνο ανοιχτή ρήξη- όπως εκείνη του Ομπάμα, όταν ο εγκάθετος από τους Ρεπουμπλικανούς «Τζο ο υδραυλικός» είχε παραπονεθεί για την υψηλή φορολογία των επιχειρήσεων: άποψή μας είναι ότι όποιος βγάζει πολλά πρέπει να πληρώνει για να βοηθούνται οι ασθενέστεροι, είχε πει τότε ο νυν πρόεδρος- όποιος είχε την αντίθετη ας ψήφιζε Μακ Κέιν. Ο Ρούζβελτ τις παραμονές των εκλογών του 1936 είχε υπάρξει πολύ σκληρότερος αναφερόμενος στους «ταξικούς ανταγωνιστές» του Νιου Ντιλ: «Είναι οι δυνάμεις αυτές ομόφωνες στο μίσος εναντίον μου- και το μίσος τους αυτό το καλωσορίζω».

Ο γλυκασμός της ηπιότητας και του «πολιτικού πολιτισμού» δεν πρέπει να αναιρεί τη σφοδρότητα της αντιπαράθεσης σε επίπεδο αξιών και συμφερόντων. Δεν πιστεύουμε όλοι τα ίδια. Δεν μας συμφέρουν όλους τα ίδια. Καλό είναι οι πολιτικές δυνάμεις να το θυμίζουν- και να προσδιορίζουν τον αντίπαλο. Αν δεν το κάνουν με τη δέουσα ένταση, γεννιέται η εύλογη υπόνοια μήπως δεν το εννοούν κιόλας.

• Δημήτρης Καστριώτης | ΤΟ ΒΗΜΑ, Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2009

Επιμένει στην οικονομική του πολιτική ο Κ. Καραμανλής

Η διεθνής κρίση δεν έχει ακόμα τελειώσει, οι κίνδυνοι παραμονεύουν και αυτό που προέχει είναι να θωρακίσουμε την οικονομία με τα κατάλληλα μέτρα και να προστατεύσουμε τις θέσεις εργασίας, αλλά και τα ασθενέστερα οικονομικώς στρώματα. Αυτό τόνισε ο πρωθυπουργός κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε, χθες, στις Βρυξέλλες, λίγο μετά το τέλος της έκτακτης Συνόδου Κορυφής της ΕΕ.

Αντικείμενο της Συνόδου ήταν η διαμόρφωση κοινής ευρωπαϊκής θέσης ενόψει της Συνόδου της G20 στο Πίτσμπουργκ στις 24 και 25 Σεπτεμβρίου.

Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι απαιτείται η χάραξη οικονομικής στρατηγικής με προοπτική και ρεαλισμό, η σταθεροποίηση των δημοσίων οικονομικών και ειδικά για την Ελλάδα, η προώθηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.

Ο Κ. Καραμανλής συνόψισε σε έξι τους βασικούς τομείς στους οποίους η ΕΕ θα πρέπει να δώσει έμφαση. Στην αναδιάρθρωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, στην αναδιάρθρωση του ρόλου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, στην προώθηση της υπεύθυνης πρακτικής αμοιβών στον χρηματοπιστωτικό τομέα, στην αποφυγή προστατευτισμού στο εμπόριο και την κατάληξη σε συμφωνία του γύρου της Ντόχα, στη μεταρρύθμιση του τρόπου διοίκησης και εκπροσώπησης στη ΔΝΤ και σε μεγαλύτερη στήριξη στις φτωχότερες χώρες και στην προσπάθεια να επιτευχθεί συμφωνία στη Σύνοδο της Κοπεγχάγης το Δεκέμβριο για την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών.

Σε ό,τι αφορά ειδικότερα, το ζήτημα των κλιματικών αλλαγών ο πρωθυπουργός τόνισε ότι η Ελλάδα επιθυμεί την επίτευξη συμφωνίας στην Κοπεγχάγη και παραμένει προσηλωμένη στην αύξηση των προσπαθειών για τη μείωση των ρύπων παγκοσμίως.

Προς το παρόν, προς το σκοπό αυτό συμφωνεί με τη θέσπιση κινήτρων για τη συνεργασία του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε δραστηριότητες σχετικές με την προστασία του περιβάλλοντος.

Ο Κ. Καραμανλής τόνισε επίσης ότι είναι ανάγκη να επιτευχθούν ρεαλιστικοί και ποσοτικοί στόχοι και ότι η συνεισφορά της κάθε χώρας στον αγώνα για την προστασία του περιβάλλοντος θα πρέπει να είναι ανάλογη προς τις εκπομπές της και με το κατακεφαλήν ΑΕΠ της.

Στο θέμα της αναμόρφωσης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ο Κ. Καραμανλής δήλωσε ότι η Ελλάδα τάσσεται υπέρ, σημειώνοντας ωστόσο ότι δεν υπάρχει λόγος να γίνουν μεγάλες αλλαγές στο διοικητικό συμβούλιο.

Σε ό,τι αφορά τον έλεγχο του τραπεζικού συστήματος, ο πρωθυπουργός τάχθηκε υπέρ της αύξησης της διεθνούς εποπτείας, καθώς επίσης και υπέρ της μεγαλύτερης διαφάνειας και της θέσπισης ανώτατων ορίων σε ό,τι αφορά τις αμοιβές των στελεχών του χρηματοπιστωτικού τομέα.

Ερωτηθείς εξάλλου, για το ζήτημα της παροχής στην Ελλάδα παράτασης για την επίτευξη της δημοσιονομικής εξυγίανσης, ο πρωθυπουργός αφού σημείωσε ότι λόγω της κρίσης αναδείχθηκαν τα ιδιαίτερα προβλήματα της κάθε χώρας, τόνισε ότι στην περίπτωση της Ελλάδας το πρόβλημα είναι το μεγάλο δημόσιο χρέος.

Σημείωσε, ακόμη, ότι το ζήτημα είναι ποιός έχει διαχρονικά μεγάλο χρέος το οποίο ανατροφοδοτούν τα ελλείμματα.

Ερωτηθείς, ειδικότερα για τις πρόσφατες δηλώσεις του Επιτρόπου Οικονομίας, Χοακίν Αλμούνια, ανέφερε ότι ο Ισπανός επίτροπος δεν είπε κάτι καινούριο, επισημαίνοντας την ανάγκη να σπάσει ο φαύλος κύκλος που δημιουργείται λόγω του υψηλού δημόσιου χρέους.

"Πρωταρχικό μέλημα είναι να θεραπεύσουμε τις αδυναμίες μας" ανέφερε ο πρωθυπουργός και πρόσθεσε ότι η χώρα έχει μεγάλες αναπτυξιακές δυνατότητες, αλλά χρειάζεται "νοικοκύρεμα των δημοσίων οικονομικών". "Όποιος παριστάνει ότι δεν καταλαβαίνει εμπαίζει τους πολίτες", ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός.

Τέλος, ερωτηθείς για τις πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Γιώργου Παπανδρέου σχετικά με τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης, ο Κ. Καραμανλής δήλωσε ότι "η υπογραφή της χώρας δεν μπορεί και δεν πρέπει να αμφισβητείται" και τόνισε ότι η ολοκλήρωση αυτού του αγωγού είναι ιδιαίτερα σημαντική για τα ελληνικά συμφέροντα.

Συμπλήρωσε ακόμη ότι υπάρχουν κι άλλες ενεργειακές συμφωνίες που καθιστούν την Ελλάδα ενεργειακό κόμβο, όπως η συμφωνία για τον αγωγό φυσικού αερίου South Stream, οι οποίες συμβάλλουν στην οικονομική ανάπτυξη και στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης. [enet.gr, 07:36 Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2009]

Αύξηση δημοσίου χρέους κατά 100 δισ. από το 2004

• Η αύξηση «μαμούθ» του δημόσιου χρέους κατά 100 δισ. ευρώ από το 2004 έως και το 2009 αποτέλεσε χθες πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ του υπουργού Οικονομίας κ. Γιάννη Παπαθανασίου και της κ. Λούκας Κατσέλη, υπεύθυνης του τομέα Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ.

Η Αξιωματική Αντιπολίτευση υποστηρίζει πως το δημόσιο χρέος από το 97,8% του ΑΕΠ που ήταν τον Δεκέμβριο του 2003 βρίσκεται πλέον στο 105% του ΑΕΠ.

Η κ. Κατσέλη τονίζει ότι κάθε Ελληνας χρεώθηκε με επιπλέον 10.000 ευρώ και καλεί την κυβέρνηση «να εξηγήσει πού πήγαν τα επιπλέον 100 δισ. ευρώ, που δανείστηκε μέσα σε 5 χρόνια».

Από την πλευρά του ο υπουργός Οικονομίας παραδέχεται ότι το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης αυξήθηκε κατά 79,68 δισ. ευρώ και από τα 182,39 δισ. του 2003 έφθασε στα 262,07 δισ. ευρώ στο τέλος του 2008, παραλείποντας ωστόσο το γεγονός ότι στο πρώτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους έκανε νέο... άλμα ξεπερνώντας τα 282 δισ. ευρώ.

Στη συνέχεια ο κ. Παπαθανασίου επιτέθηκε στο ΠΑΣΟΚ, λέγοντας πως «ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησης του χρέους της κεντρικής κυβέρνησης στην περίοδο 2004 - 2008 ήταν 7,5%, ο χαμηλότερος ρυθμός από το 1981 έως σήμερα, όταν στην περίοδο 1981 - 1989 του ΠΑΣΟΚ ο αντίστοιχος ρυθμός ήταν 33,6%».

Τουλάχιστον 6% το έλλειμμα

• Η απόδοση των εισπρακτικών μέτρων της κυβέρνησης θα κρίνει εάν η χώρα μας θα μπορέσει να κρατήσει το έλλειμμα στο επίπεδο του 6%, παραδέχθηκε ο Ιω.Παπαθανασίου.

Απαντώντας σε ερωτήσεις του Bloomberg o υπουργός Οικονομίας παραδέχθηκε ότι η είσοδος σε ύφεση για πρώτη φορά μετά το 1993 είναι δεδομένη και τα μειωμένα έσοδα του Δημοσίου «στραγγαλίζουν» τα δημοσιονομικά μεγέθη. Υπενθυμίζεται ότι αρχικά η κυβέρνηση έκανε λόγο για έλλειμμα 3,7% και στασιμότητα στην ανάπτυξη φέτος.

Η εισοδηματική πολιτική που σχεδιάζει η Ρηγίλλης σε μία υποθετική νέα τετραετία εντάσσεται σαφώς στο πλαίσιο του περιορισμού των δημόσιων δαπανών, κατά τον ίδιο, την ώρα που παραμένει η δέσμευση για μείωση της φορολογίας σε επιχειρήσεις και ιδιώτες για να τονωθεί η ανταγωνιστικότητα και η ανάπτυξη.

Φυσικά ο κ.Παπαθανασίου επανέλαβε την πάγια υπόσχεση του ίδιου και του προκατόχου του ότι θα καταπολεμηθεί η φοροδιαφυγή, ωστόσο το επιχείρημα αυτό δεν φτάνει για να πάρει η Ελλάδα παράταση από την ΕΕ για το έλλειμμα και το δημόσιο χρέος. «Φυσικά και θα την ζητήσουμε» είπε ο υπουργός, αλλά έσπευσε να προσθέσει ότι «θα πρέπει να τους πείσουμε ότι την αξίζουμε» κιόλας...

Με τον δημόσιο δανεισμό να έχει εκτιναχθεί στα ύψη, ο υπουργός Οικονομίας άφησε αρκετά περιθώρια κινήσεων με την σχετική τοποθέτησή του. «Θα ήταν ανεύθυνη μία σαφής πρόβλεψη για το 2010, το πρόγραμμα δανεισμού πρέπει να έχει την απαραίτητη ευελιξία για να αντιμετωπίσουμε τις συνθήκες της αγοράς».

Ο ίδιος εμφανίστηκε αισιόδοξος ότι η Ελλάδα θα παραμείνει τουλάχιστον στο μέσο όρο της ΕΕ όσον αφορά την ανάκαμψη της οικονομίας, ενώ απέρριψε τις απαισιόδοξες προβλέψεις για δημιουργία «δύο ταχυτήτων» στις χώρες μέλη.

«'Η εμείς ή ο... Αλμούνια»!

• Ο Γ.Σουφλιάς επιτέθηκε εκ νέου στο ΠΑΣΟΚ για όσα έχει εξαγγείλει στον τομέα της οικονομίας και τόνισε ότι εάν δεν ληφθούν δυσάρεστα μέτρα, το υπουργείο Οικονομίας στην πράξη θα το αναλάβει ο... Αλμούνια.

Μιλώντας στους δημοσιογράφους την Πέμπτη ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ εκτίμησε ότι «ο κ. Αλμούνια μας είπε ότι, προσέξτε κύριοι, ξέρετε όλοι πάρα πολύ καλά ποια είναι η θέση της οικονομίας. Και στην ουσία είπε ότι, προσέξτε, διότι εγώ θα είμαι ο υπουργός Οικονομίας αν συνεχίζετε την ίδια πολιτική ή αν κάνετε πολιτική παροχών και δεν κοιτάξετε να πάρετε μέτρα διαρθρωτικά» καιπροσέθεσε ότι «το δημόσιο χρέος είναι το μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας σήμερα, και πρέπει να αντιμετωπιστεί με σοβαρά και ειλικρινή μέτρα, τα οποία δυστυχώς είναι δυσάρεστα».

«Η ΝΔ, σημείωσε ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, είχε το θάρρος να τα πει και να τα ονοματίσει προεκλογικά. Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει αυτό το θάρρος. Δεν έχει πρόγραμμα, κινείται μέσα στα πλαίσια των παροχών και αυτό πρέπει να το σκεφτεί ο ελληνικός λαός» ... «αυτή την πολιτική που επαγγέλλεται το ΠΑΣΟΚ την έχω ξαναδεί στη δεκαετία του '80», είπε ο κ. Σουφλιάς. «Να σας θυμίσω ότι ο τότε αρχηγός του και πρωθυπουργός είχε πει ότι το δημόσιο χρέος είναι ένα τέρας και αν δεν το προσέξουμε θα μας καταβροχθίσει». Όπως είπε ο υπουργός, στα τέλη της δεκαετίας του '70 το δημόσιο χρέος ήταν 30% και τώρα πάνω από 100%.